नेपालको अर्थतन्त्रमा कृषि क्षेत्रको योगदान महत्वपूर्ण छ। यहाँको जनसंख्या ठूलो हिस्सा कृषि र सम्बन्धित पेशामा निर्भर छ। धान, मकै, तरकारी, फलफूल र पशुपालनले ग्रामीण अर्थतन्त्र चलाइरहेका छन्।
प्रदेश सरकारले सिचाइ सुधार, आधुनिक कृषि प्रविधि र बीउको गुणस्तर सुधारमा ध्यान दिइरहेको छ। यसले उत्पादन वृद्धि, किसानको आम्दानी वृद्धि, र खाद्य सुरक्षा सुनिश्चित गर्न सहयोग पुर्याउँछ।
साना र मझौला किसानलाई आधुनिक उपकरण, मल र प्रशिक्षण उपलब्ध गराइरहेका छन्।
यसले परम्परागत खेतीलाई आधुनिकीकरण गर्दै उत्पादन क्षमता र बजार प्रतिस्पर्धा बढाउँछ।
कृषि व्यापार र प्रसंस्करण उद्योगले किसानका उत्पादनलाई मूल्य थपेर बजारसम्म पु-याउने काम गरिरहेको छ।
फलफूल र तरकारी प्रशोधन, डेरी उद्योग, र जैविक कृषि प्रवर्द्धनले रोजगारी सिर्जना गर्दै अर्थतन्त्रमा योगदान पुर्याइरहेका छन्।
तर चुनौतीहरू अझै बाँकी छन्। मौसम परिवर्तन, सिचाइ अभाव, र बजार पहुँच सीमितताले कृषकलाई प्रभावित गर्दैछ।
कृषि बीमा, सहकारी संस्था, र सरकारी योजना मार्फत किसानलाई जोखिमबाट जोगाउने प्रयास भइरहेको छ।
युवा उद्यमी र स्थानीय समुदायले आधुनिक कृषि, फार्मिङ स्टार्टअप, र डिजिटल बजार मार्फत नयाँ अवसर सिर्जना गर्दैछन्।
यदि नीतिगत स्थिरता, पूर्वाधार सुधार, र प्रविधि अपनाइयो भने नेपाल कृषि आधुनिकीकरणमा अग्रस्थान लिन सक्छ।
अन्ततः, कृषि क्षेत्रको दिगो विकासले मात्र आर्थिक स्थिरता, ग्रामीण रोजगारी, र खाद्य सुरक्षा सुनिश्चित गर्नेछ।
नेपालले आफ्नो प्राकृतिक स्रोत र जनशक्तिको दिगो उपयोग गर्दा कृषि क्षेत्रले राष्ट्रिय अर्थतन्त्रमा स्थायी योगदान दिने संभावना छ।
