खेलकुद क्षेत्र नेपालमा युवाको विकास, स्वास्थ्य, र राष्ट्रिय पहिचानको मुख्य साधन बनेको छ। फुटबल, क्रिकेट, भलिबल, एथलेटिक्स, र मार्शल आर्ट्सले रोजगारी सिर्जना र समुदायलाई सक्रिय राख्ने काम गरिरहेका छन्।
प्रदेश र संघीय सरकारले खेलकुद पूर्वाधार, प्रशिक्षण केन्द्र, र प्रतियोगिता आयोजनामा लगानी बढाइरहेका छन्।
युवालाई दक्ष बनाउने, राष्ट्रिय स्तरमा प्रतिनिधित्व गर्ने, र अन्तर्राष्ट्रिय खेलकुदमा प्रतिस्पर्धा गर्न तयार पार्ने योजना अघि बढाइएको छ।
स्थानीय क्लब, युवा उद्यमी, र प्रशिक्षकहरूले खेलकुदमा नवप्रवर्तन, तालिम, र स्टेडियम विकास गर्दै क्षेत्रलाई सशक्त बनाउँदैछन्।
स्कूल र कलेजको खेलकुद कार्यक्रमले विद्यार्थीमा अनुशासन, स्वास्थ्य, र टीमवर्क जस्ता गुण विकास गर्न सहयोग पुर्याउँछ।
तर चुनौतीहरू अझै बाँकी छन्। पूर्वाधारको कमी, प्रशिक्षण अभाव, र लगानी सीमितताले खेलकुद क्षेत्रमा वृद्धि सुस्त बनाउँछ।
साथै, खेलाडीको आर्थिक सुरक्षा र दीर्घकालीन करियर सुनिश्चित नगर्दा प्रतिभा बाहिरिन सक्छ।
राष्ट्रीय खेलकुद संघ, स्थानीय क्लब, र निजी क्षेत्रको सहकार्यले खेलकुदलाई दिगो बनाउने प्रयास गर्दैछ।
यदि नीति स्थिरता, लगानी सुरक्षा, र प्रशिक्षणको स्तर सुनिश्चित भयो भने नेपाल अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्न सक्छ।
खेलकुद क्षेत्रको दिगो विकासले स्वास्थ्य, रोजगार, राष्ट्रिय गौरव, र युवा सशक्तिकरण सुनिश्चित गर्नेछ।
नेपालले यसको प्रतिभा र पूर्वाधारको सही उपयोग गरेर खेलकुदलाई आर्थिक र सामाजिक रूपान्तरणको माध्यम बनाउने संभावना राख्दछ।
