साहित्य खण्डले कविता, कथा, उपन्यास, निबन्ध, र लेखमार्फत समाजका भावनात्मक र बौद्धिक पक्ष उजागर गर्छ।
लेखक र कविहरूले शब्दमार्फत प्रेम, संघर्ष, र परिवर्तनका कथा प्रस्तुत गर्छन्।
साहित्य केवल मनोरञ्जन होइन, विचार, चेतना, र समाज सुधारको माध्यम हो।
यसले सांस्कृतिक पहिचान, भाषा, र मूल्यहरूलाई जोगाउने र नयाँ पुस्तामा हस्तान्तरण गर्ने काम गर्छ।
साहित्यिक कार्यक्रम, पुरस्कार, र प्रतियोगिताले नयाँ लेखक र कविलाई प्रोत्साहन दिइरहेका छन्।
डिजिटल मिडियाले अब साहित्यलाई सीमित पुस्तकालय होइन, विश्वव्यापी मंचमा पुर्याएको छ।
तर चुनौतीहरू छन्। प्रकाशन अवसर सीमित, पाठकसंख्या घट्दो, र मौलिकता जोगाउन कठिन भइरहेको छ।
साथै, व्यावसायिकता र प्रशंसा सन्तुलनमा राख्न कठिनाइ आउँछ।
स्थानीय साहित्यिक संस्था र लेखकहरूले नयाँ सिर्जनाको लहर ल्याउँदै नेपाली साहित्यलाई समृद्ध बनाइरहेका छन्।
यदि प्रविधि, प्रकाशन, र शिक्षामा साहित्यिक प्रोत्साहन जारी रह्यो भने नेपाल विश्व साहित्यमा आफ्नो पहिचान बलियो बनाउन सक्छ।
साहित्य क्षेत्र केवल शब्द होइन, राष्ट्रको आत्मा हो — जसले विचार, भावना, र पहिचान जीवित राख्दछ।
